Με το σημερινό άρθρο βάζουμε αρχή για ένα οδοιπορικό στην περίοδο των εννέα ημερών από σήμερα έως την Κυριακή τού Πάσχα, την περίοδο που ξεκινά με την μεγάλη και σπουδαία Δεσποτική Εορτή τής Αναστάσεως τού Λαζάρου και κορυφώνεται με την «Εορτή των Εορτών και Πανήγυρη τών Πανηγύρεων», την Ανάσταση τού Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.
Πέρυσι γράψαμε διάφορα για τα γεγονότα τής Μ.Εβδομάδος και του Πάσχα από υμνολογικής, τελετουργικής και μουσικής επόψεως. Φέτος θα ασχοληθούμε με ένα σπουδαίο θέμα, για το οποίο δεν γίνεται τόσος λόγος -περιέργως-, παρότι αυτό θα έπρεπε να είναι «η αιχμή τού δόρατος» για την βαθιά ερμηνεία και ουσιαστική κατανόηση τού Πάθους και της Αναστάσεως τού Μεσσίου. Θα μιλήσουμε, λοιπόν, για τα Θεία Γεγονότα με την βοήθεια των Προφητών τής Παλαιάς Διαθήκης και θα δούμε το Πάσχα με την δική τους ματιά. Προηγουμένως, όμως, πρέπει να διευκρινίσουμε ή να υπενθυμίσουμε κάποια πολύ σημαντικά θεολογικά δεδομένα, απαραίτητα για την κατανόηση όσων γράψουμε στα αφιερώματά μας κατά την φετεινή Μ.Εβδομάδα. Όσο δε και να φανεί παράξενο, για να αναφερθούμε στον προφητικό λόγο, πρέπει πρώτα να πούμε τί είναι και τί ΔΕΝ είναι ο Χριστιανισμός.
Όσο περίεργο και αν ακούγεται, ο Χριστιανισμός ΔΕΝ είναι θρησκεία! Και δεν εννοούμε πως «δεν είναι μια θρησκεία σαν τις άλλες»· δεν είναι καν θρησκεία, στην κυριολεξία. Δεν πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στις γνωστές θρησκείες τής ανθρωπότητας, ούτε καν πρέπει να χαρακτηρίζεται θρησκεία. Το να αποκαλείται ο Χριστιανισμός θρησκεία αποτελεί μέγα ψεύδος.
Πολλάκις ακούμε οπαδούς ποδοσφαιρικών ομάδων να καλούν την ομάδα τους «θρησκεία» και αγανακτούμε. Λάθος! Δεν πρέπει να αγανακτούμε καθόλου. Όταν οι φίλαθλοι χαρακτηρίζουν μια ομάδα «θρησκεία», πράγματι, λένε αλήθεια και ακριβολογούν. Διότι, τί είναι θρησκεία;
Θρησκεία είναι μια σύλληψη τού ανθρώπινου νου, η οποία οργανώνεται σε ένα απλό ή σύνθετο σύστημα ιδεών, απόψεων, πεποιθήσεων, αρχών, νόμων, ηθικών πλαισίων, προτροπών ή απαγορεύσεων, ψυχολογικών αναγκών ή παρορμήσεων, με κοινωνικοπολιτισμικές προεκτάσεις και, βέβαια, με ένα θεολογικό (για κάποιο θεό) περίβλημα μεταφυσικών και πνευματικών ερμηνειών, που αποσκοπούν να καλύψουν τις φυσικές αναζητήσεις και ορμές τού ανθρώπου προς κάτι ανώτερο, να απαντήσουν δε και στα αναπάντητα προβλήματα τής ζωής και τού θανάτου.
Επομένως (το ξαναγράφουμε για να το υπογραμίσουμε), όλες οι θρησκείες αποτελούν επινοήσεις τού ανθρώπου, διότι όταν ο άνθρωπος έχασε την επαφή με τον μόνο αληθινό Θεό, άρχισε να επινοεί θεότητες και να ειδωλοποιεί κάθε τι κτιστό, προκειμένου να καλύψει τους φόβους του και το κενό τής θεο-αγνωσίας του. Έτσι, θεοποίησε πρόσωπα, ουράνια σώματα, ζώα, φυτά, ενώ σήμερα θεοποιεί το χρήμα, την λαγνεία, τις αθλητικές ομάδες, τα τηλε-είδωλα, ακόμη και τον διάβολο.
Ποια σχέση μπορεί να έχει ο Χριστιανισμός με όλα αυτά; Καμμία, απολύτως! Ο Χριστιανισμός ΔΕΝ είναι θρησκεία, αλλά ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ. Είναι η αυτό-αποκάλυψη τού ενός και μόνου αληθινού Θεού μέσα στην ιστορία και στην Δημιουργία Του.
Ο Θεός θέλησε να αποκαλυφθεί μόνος Του. Δεν περίμενε να τον ανακαλύψει ο άνθρωπος, διότι ο άνθρωπος δεν μπορούσε να συλλάβει με το νου ή τη φαντασία του τον Θεό. Όσες φορές το έκανε, δημιουργούσε νέες θρησκείες, άσχετες με την Πραγματικότητα τού Θεού. Αλλά, ο Θεός, επειδή είναι Αγάπη, θέλησε να αποκαλυφθεί στο πλάσμα Του, για να έχει κοινωνία μαζί του. Και αποκαλύπτεται διαρκώς μέσα στην ιστορία, στο μέτρο και τον βαθμό που ο άνθρωπος μπορεί να το αντέξει και να το κατανοήσει. Ώσπου, ο Θεός φθάνει ως την οντολογική Ενανθρώπισή Του, το Πάθος και την Ανάστασή Του, τα οποία περιμένουμε κι εφέτος.
Πώς, όμως, αποκαλύφθηκε ο Θεός; Πρώτα, απεκάλυψε στον Αβραάμ ότι Αυτός είναι ο μόνος Θεός. Έπειτα απεκάλυψε στον Μωυσή ότι το Όνομά Του είναι «Κύριος», δηλαδή, Εκείνος στον Οποίο ανήκουν τα πάντα, εφόσον τα έπλασε «εκ τού μη όντος»! Στην Π.Δ. ο Κύριος αποκαλύπτεται διαρκώς στους Δικαίους, καθοδηγώντας τους στην πίστη σε Αυτόν, ώστε να αποφεύγουν κάθε επινοημένη θρησκεία. Αποκαλύπτεται και αποκαλύπτει, άλλοτε περιστασιακά, άλλοτε συστηματικά. Γεννιέται έτσι η Προφητεία και οι Προφήτες. Ποιον να πρωτοαναφέρουμε; Οι Πατριάρχες του Ισραήλ, μετά οι Αρχιερείς, οι Κριτές, ο Δαβίδ, οι Προφήτες Ηλίας, Ησαίας, Ιερεμίας Ιεζεκιήλ, Δανιήλ, Βαρούχ και πλήθος άλλων, εν τέλει ο Προφήτης και Βαπτιστής Ιωάννης.
Έπειτα, κατά «το πλήρωμα τού χρόνου» ήλθε ο Ιησούς Χριστός που απεκάλυψε τον Εαυτό Του και την Βασιλεία Του στους Αποστόλους Του και στον λαό, στους οποίους απεκάλυπτε σταδιακά και παιδαγωγικά την Θεότητά Του, «καθώς ηδύναντο». Απεκαλύφθη στον Λάζαρο και στις αδελφές του, τους οποίους εορτάζουμε σήμερα· στα αγνά νήπια, που διδάχθηκαν από το Άγιο Πνεύμα να ψάλλουν «Ωσανά τω υιώ Δαυΐδ»· στον μετανοημένο Ληστή επί τού Σταυρού. Απεκαλύφθη μετά την Ανάστασή Του στις Μυροφόρες Γυναίκες, στους Αποστόλους και σε όλους όσους είχαν πραγματικά διάθεση να γνωρίσουν τον αληθινό Κύριο.
Λίγο προ της Αναλήψεώς του ο Ιησούς Χριστός έκανε την μεγαλύτερη αποκάλυψη τού επίγειου βίου Του. Φανέρωσε το πλήρες Όνομα τού Τριαδικού Θεού, «Πατήρ, Υιός, Άγιον Πνεύμα», απεκάλυψε και τον ερχομό τού Αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία Του, να την κυβερνά και να προνοεί γι’ Αυτήν.
Γι’ αυτό, λοιπόν, οι θεόφρονες «ουκ ελάτρευσαν την κτίσιν», αλλά τον Κτίσαντα.
Καλή Μεγάλη Εβδομάδα!
Πηγή : Εφημερίδα Θεσσαλία https://e-thessalia.gr/a-i-apokalypsi-toy-theoy-mesa-apo-to-pathos-toy-messioy-poreia-pros-to-pathos-kai-tin-anastasi-me-odigo-ton-profitiko-logo/
